ਸਹੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸ਼ਰੇਡਰ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਚੁਣਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਕਿਸਮ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰੋ
ਸਹੀ ਸ਼ਰੇਡਰ ਚੁਣਨਾ ਆਪਣੇ ਕਚਰੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕੁਸ਼ਲਤਾ, ਉਤਪਾਦਨ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ 'ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਖਾ ਡਾਇਆਮੀਟਰ ਸੀਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹਰੀ ਬਨਾਮ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ
ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ਰੈਡਰ ਕਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਮੋਟਰ 'ਤੇ ਵਾਧੂ ਦਬਾਅ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਿੱਸੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘਿਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਘਰੇਲੂ ਮਾਡਲ 2 ਇੰਚ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਪਾਰਕ ਗ੍ਰੇਡ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਮਲਬੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੇ ਕਚਰੇ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਵਰਗੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮਾਂ ਲਈ 3 ਇੰਚ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਾਜ਼ੇ ਕੱਟੇ ਹਰੇ ਲਕੜੀ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਤੰਤੂਆਂ ਕਾਰਨ ਲਗਭਗ 20 ਤੋਂ 30 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਾਧੂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਨੇੜਿਓ-ਨੇੜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਕੰਮ ਧੀਮਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਬਲਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਅਟਕਣ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਸੌਖਿਆਈ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਾਰੀਕ ਧੂੜ ਕਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਸੁੱਕੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਫਿਲਟਰੇਸ਼ਨ ਜ਼ਰੂਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ? ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਜਿੱਠੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਰੈਡਰ ਚੁਣਨਾ, ਸਿਰਫ਼ ਦੁਰਲੱਭ ਅਪਵਾਦਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਥਿਰ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਰੰਮਤ ਲਾਗਤ ਬਹੁਤ ਵੱਧਣ ਤੋਂ ਰੋਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੱਤੇਦਾਰ, ਮਿਸ਼ਰਤ ਮਲਬੇ, ਅਤੇ ਵਰਤੋਂ ਕੇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਆਊਟਪੁੱਟ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ
ਮੁਲਾਇਮ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਾਈਨ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਅਤੇ ਬਾਗਬਾਨੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਛਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਅਟਕਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਰੇਡਰਾਂ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਖੁੱਲਣ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੀਆਂ ਇੰਟੇਕ ਸਿਸਟਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਉਸ ਸਾਰੀ ਫਲਫ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਦੇ ਸਮੇਂ, ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਅਜੇ ਵੀ ਜੁੜੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ, ਬੇਲਾਂ, ਉਹ ਬਾਗਬਾਨੀ ਦੀਆਂ ਕੱਟ-ਛਾਂਟਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਸ਼ੀਨ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਬਹੁਮੁਖੀ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਯੂਨਿਟਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ ਜੋ ਆਪਰੇਟਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਫ਼ਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਐਡਜਸਟ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਦੋ ਪੜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਤੰਤਰ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀਆਂ ਘਣਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੀ ਚੱਲਦੀਆਂ ਰਹਿ ਸਕਣ। ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟਾ ਟਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪੀ ਗਈ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮਾਤਰਾ ਵੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੈਕਯਾਰਡ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟਾ ਅੱਧੇ ਟਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ 2 ਤੋਂ 5 ਟਨ ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟਾ ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਨਗਰ ਪਾਲਿਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਫਾਰਮ? ਉਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਰੇ ਕਚਰੇ ਨਾਲ ਲੈਸ ਰਹਿਣ ਲਈ ਹਰ ਘੰਟੇ 5 ਟਨ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਆਪਣੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸ਼ਰੈਡਰ ਲਈ ਇਸ਼ਟਤਮ ਪਾਵਰ ਸਰੋਤ ਚੁਣੋ: ਬਿਜਲੀ, ਗੈਸ, ਜਾਂ PTO
ਸਹੀ ਪਾਵਰ ਸਰੋਤ ਚੁਣਨਾ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੋਬਾਈਲਟੀ, ਸ਼ੋਰ, ਉਤਸਰਜਨ, ਚਲਾਉਣ ਦੀਆਂ ਲਾਗਤਾਂ, ਅਤੇ ਡਿਊਟੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਲੱਕੜ ਦਾ ਸ਼ਰੈਡਰ: 2 ਇੰਚ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਨਿਵਾਸੀ ਉਪਯੋਗ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ
ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਟ੍ਰਿਮਰ ਉਪਨਗਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਏਕੜ ਤੋਂ ਘੱਟ ਜ਼ਮੀਨ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੋਰ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਇੱਕ ਚਿੰਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਮਸ਼ੀਨਾਂ 85 ਡੈਸੀਬਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਚੁੱਪਚਾਪ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੋਈ ਉਤਸਰਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਬਲੇਡਾਂ ਨੂੰ ਤਿੱਖਾ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਹੌਪਰ ਨੂੰ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ 2 ਇੰਚ ਮੋਟੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਘਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਨਿਯਮਤ ਬਗੀਚੇ ਦੀ ਸਫਾਈ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ। 50 ਤੋਂ 80 ਪੌਂਡ ਤੱਕ ਭਾਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਗੈਰੇਜ ਜਾਂ ਸ਼ੈਡ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਟੋਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹਲਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਮਾਡਲਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਰੀ ਮਾਡਲਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਦੂਰ ਕੋਨਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਨੇੜੇ ਦੇ ਆਊਟਲੈਟਸ ਜਾਂ ਲੰਬੀਆਂ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਕੋਰਡਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਗੈਸ ਅਤੇ ਪੀਟੀਓ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸ਼ਰੈਡਰ: ਮੋਬਾਈਲਟੀ, ਡਊਟੀ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਆਊਟਪੁੱਟ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮੈਚ ਕਰਨਾ
ਗੈਸ ਪਾਵਰਡ ਸ਼੍ਰੇਡਰਜ਼ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ 4 ਇੰਚ ਤੱਕ ਮੋਟੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 5 ਤੋਂ 20 ਹਾਰਸਪਾਵਰ ਦੇ ਇੰਜਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਠੇਕੇਦਾਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੰਮ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਕੰਮ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਿਨ ਭਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਲਬੇ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ PTO ਮਾਡਲ ਵੀ ਹਨ ਜੋ 15 ਤੋਂ 80 ਹਾਰਸਪਾਵਰ ਵਾਲੇ ਟਰੈਕਟਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਦਯੋਗਿਕ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ 8 ਇੰਚ ਤੱਕ ਮੋਟੇ ਲੌਗਾਂ ਨੂੰ ਚਬਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਖੇਤਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸਦਾ ਲਈ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਟਰੈਕਟਰ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ PTO ਸ਼੍ਰੇਡਰ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਗੈਸ ਪਾਵਰਡ ਯੂਨਿਟਾਂ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 40% ਤੱਕ ਖਰਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਨੁਕਸਾਨ? ਗੈਸ ਮਾਡਲ ਹਰ ਘੰਟੇ ਲਗਭਗ ਅੱਧਾ ਗੈਲਨ ਈਂਧਨ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਮਾਹੌਲ ਦੋਵਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਬਾਇਓਮਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ PTO ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਚੰਗੀ ਪੁਰਾਣੀ ਗੈਸ ਪਾਵਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦਾ।
ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ: ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸ਼ਰੈਡਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁੱਖ ਅੰਤਰ
ਗਰੈਵਿਟੀ ਬਨਾਮ ਹਾਈਡ੍ਰੌਲਿਕ ਫੀਡ ਸਿਸਟਮ - ਕੁਸ਼ਲਤਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਰੇਟਰ ਥਕਾਵਟ
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਘਰੇਲੂ ਸ਼ਰੈਡਰ ਗਰੈਵਿਟੀ-ਫੈਡ ਹੌਪਰਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਡਿੱਗਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੁੱਢਲੀ ਸਸਤੀ ਸੈਟਅੱਪ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮੱਗਰੀ ਫੀਡ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਆਪਰੇਟਰਾਂ ਲਈ ਥੱਕਾਵਟ ਭਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿੱਕਬੈਕ ਜਾਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਸਣ ਵਰਗੀਆਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਵਪਾਰਕ ਮਾਡਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਈਡ੍ਰੌਲਿਕ ਫੀਡਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਸ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਦਰ 'ਤੇ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਟੋਮੈਟਿਡ ਸਿਸਟਮ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਣ 'ਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਸਪੀਡ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 40 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦਾ ਵਾਧਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮਿਊਂਸਪਲ ਕਚਰਾ ਕੇਂਦਰ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਟੀਮਾਂ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਕੰਪੋਸਟਿੰਗ ਆਪਰੇਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਪਿੱਛੇ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਦੇ ਹਨ।
ਡਰੰਮ ਬਨਾਮ ਡਿਸਕ ਕੱਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ: ਲਗਾਤਾਰਤਾ, ਮੇਨਟੇਨੈਂਸ ਅਤੇ ਆਊਟਪੁੱਟ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ
ਡਿਸਕ ਸਿਸਟਮ ਲੱਕੜ ਉੱਤੇ ਫੀਡ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖਿਤਿਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਬਲੇਡਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਾਗਬਾਨੀ ਵਾਲੇ ਬਿਸਤਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਦਿਖਣ ਵਾਲੇ ਸੁਥਰੇ, ਲਗਾਤਾਰ ਚਿਪਸ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ - ਇਹਨਾਂ ਬਲੇਡਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਸੁੰਦਰ ਮਲਚ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਏ ਰੱਖਣ ਲਈ ਹਰ 25 ਤੋਂ 50 ਘੰਟੇ ਦੇ ਕਾਰਜ ਦੇ ਬਾਅਦ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੱਖਾਪਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਡਰੰਮ ਸ਼੍ਰੈਡਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਤਰੀਕਾ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਵਿਰੁੱਧ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਦੰਦੇਦਾਰ ਰੋਲਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗੰਢਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ, ਜੰਮੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ, ਜਾਂ ਫਸਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਭ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਤ ਮਲਬੇ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨੁਕਸਾਨ ਕੀ? ਜੋ ਕੁਝ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਡਿਸਕ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਚਿਪਸ ਜਿੰਨਾ ਸੁੰਦਰ ਜਾਂ ਇਕਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਹ ਮੋਟੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਾਇਓਮਾਸ ਇੰਧਨ ਜਾਂ ਕੰਪੋਸਟ ਢੇਰ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੁਰੰਮਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਡਰੰਮ ਸਿਸਟਮਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਰੋਲਰ ਬੈਅਰਿੰਗਾਂ ਲਈ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਰੇਖਿਤ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਘਰੇਲੂ ਉਪਭੋਗਤਾ ਡਿਸਕ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚੰਗੀ ਦਿਖਣ ਵਾਲੀ ਮਲਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਡਰੰਮ ਸਿਸਟਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਗਾਤਾਰ ਮੁਰੰਮਤ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਆਪਣੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸ਼ਰੈਡਰ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਮੇਨਟੇਨੈਂਸ ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਮਾਲਕੀ ਲਾਗਤ 'ਤੇ ਪਹਿਲ
ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਿਰਫ਼ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿਕਬੈਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਕਈ ਵਾਰ ਇੰਨੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗੰਭੀਰ ਚੋਟਾਂ ਲੱਗ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਣ ਬਾਰੇ ਵੀ ਭੁੱਲੋ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਲਈ ਢੁੱਕਵੀਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਉਪਕਰਣ ਪਹਿਨਣਾ ਇੰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ – ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦਸਤਾਨੇ, ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਗੌਗਲਸ, ਲੋੜ ਪੈਣ 'ਤੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਟੀਲ ਟੋ ਬੂਟ। ਕੋਈ ਵੀ ਉਂਗਲਾਂ ਜਾਂ ਪੈਰ ਦੇ ਨਖਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਨਣਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ। ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਿਛਲੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਲੱਗੇ ਧਾਤੂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਕਿ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਜਾਂਚਣ ਲਈ ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਲਓ। ਇਹ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਖਤਰੇ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਵਾਧੂ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅੱਗੇ ਚਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਯਮਤ ਕਾਰਜ ਨਹੀਂ ਹੈ—ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਿਯਮਤ ਬਲੇਡ ਜਾਂਚ, ਨਿਯੁਕਤ ਸਨਸਨੀ, ਬੈਲਟ ਤਣਾਅ ਦੀਆਂ ਜਾਂਚਾਂ, ਅਤੇ ਬੇਅਰਿੰਗ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਲੜੀਵਾਰ ਅਸਫਲਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਉਦਯੋਗ ਡਾਟਾ ਵੇਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਣਉਮੀਦ ਬੰਦ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਸੰਚਾਲਨ ਨੂੰ ਔਸਤਨ $740,000 ਸਾਲਾਨਾ (ਪੋਨੇਮੌਨ ਸੰਸਥਾ, 2023) ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਅੰਕੜਾ ਮੁਲਤਵੀ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਲਕੀ ਦੀ ਕੁੱਲ ਲਾਗਤ (TCO) ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸਾਈ ਕੀਮਤ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਆਗੇ ਤੱਕ ਫੈਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ:
- ਹਰੇਕ ਕਾਰਜਾਤਮਕ ਘੰਟੇ ਲਈ ਊਰਜਾ ਜਾਂ ਇੰਧਨ ਦੀ ਖਪਤ
- ਬਲੇਡ ਜਾਂ ਘਟਕਾਂ ਦੀ ਬਦਲਣ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਅਤੇ ਲਾਗਤ
- ਸਫਾਈ, ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਸਮਾਂ
- ਮੁਰੰਮਤ ਦੌਰਾਨ ਆਮਦਨ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ
ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਾਰਡਨਡ-ਸਟੀਲ ਬਲੇਡ, ਥਰਮਲ-ਓਵਰਲੋਡ ਮੋਟਰ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਜਾਂ ਕਰੋਸ਼ਨ-ਰੈਜ਼ੀਸਟੈਂਟ ਹਾਊਸਿੰਗ—ਅਗਾਊਂ ਦੀ ਲਾਗਤ ਵਧਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਲੰਬੇ ਸੇਵਾ ਜੀਵਨ, ਘੱਟ ਖਰਾਬੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਸਥਾਈ ਆਊਟਪੁੱਟ ਰਾਹੀਂ TCO ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਘਸਾਓ ਦੇ ਰੁਝਾਣਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪਛਾਣਨ ਲਈ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਲੌਗਜ਼ ਰੱਖੋ—ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਸ਼ੀਲ ਮੁਰੰਮਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਵਰਤਮਿਕ ਇਸ਼ਟਤਮਕੀਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲੋ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਲੱਕੜ ਦੇ ਸ਼ਰੈਡਰ ਚੁਣਨ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ?
ਸ਼ਰੈਡਰ ਚੁਣਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ਾਖਾ ਦਾ ਵਿਆਸ, ਸਮੱਗਰੀ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਇੱਛਤ ਆਉਟਪੁੱਟ ਅਤੇ ਪਾਵਰ ਸਰੋਤ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ।
ਵੱਡੇ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਪਾਵਰ ਸਰੋਤ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਗੈਸ ਅਤੇ ਪੀ.ਟੀ.ਓ. ਸ਼ਰੈਡਰ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸਵੈਰਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਡਰੰਮ ਅਤੇ ਡਿਸਕ ਕੱਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਕੀ ਫਰਕ ਹੈ?
ਡਿਸਕ ਸਿਸਟਮ ਵੱਧ ਇਕਸਾਰ ਚਿਪਸ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਵਧੇਰੇ ਨਿਯਮਤ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਡਰੰਮ ਸਿਸਟਮ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ ਪਰ ਵੱਡੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਆਉਟਪੁੱਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਮੱਗਰੀ
- ਸਹੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸ਼ਰੇਡਰ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਚੁਣਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਕਿਸਮ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰੋ
- ਆਪਣੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸ਼ਰੈਡਰ ਲਈ ਇਸ਼ਟਤਮ ਪਾਵਰ ਸਰੋਤ ਚੁਣੋ: ਬਿਜਲੀ, ਗੈਸ, ਜਾਂ PTO
- ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ: ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸ਼ਰੈਡਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁੱਖ ਅੰਤਰ
- ਆਪਣੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸ਼ਰੈਡਰ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਮੇਨਟੇਨੈਂਸ ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਮਾਲਕੀ ਲਾਗਤ 'ਤੇ ਪਹਿਲ
- ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
